Magnificat
Canticum laudis ipsius Mariae, prolatum cum Elisabeth eam salutavit. Non gloriatur de eo quod ipsa fecit, sed de eo quod Deus in ea fecit: humiles exaltat et esurientes implet bonis. Ecclesia illud cotidie in Vesperis orat — vox Mariae numquam obmutuit.
Magníficat ánima mea Dóminum,
et exsultávit spíritus meus in Deo salvatóre meo,
quia respéxit humilitátem ancíllae suae.
Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes,
quia fecit mihi magna, qui potens est,
et sanctum nomen eius,
et misericórdia eius in progénies et progénies
timéntibus eum.
Fecit poténtiam in brácchio suo,
dispérsit supérbos mente cordis sui;
depósuit poténtes de sede
et exaltávit húmiles;
esuriéntes implévit bonis
et dívites dimísit inánes.
Suscépit Israel púerum suum,
recordátus misericórdiae,
sicut locútus est ad patres nostros,
Ábraham et sémini eius in saécula.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saécula saeculórum. Amen.