Gaudiosa Mysteria
1.
Annuntiatio Domini
Angelus Gabriel Mariae Matrem Dei fore nuntiat.
Lc 1,26-38
Angelus puellam virginem in oppido communi alloquitur, et mundus vertitur. Maria non pretium ponderat. Signum non petit. Dicit «fiat» — et in illo unico verbo, Verbum aeternum intra eam caro fit. Meditamur de fortitudine fiduciae eius, de Deo qui exspectat ut invitetur, et de omni parvo «ita» quod vitam nostram gratiae aperit.
2.
Visitatio Beatae Mariae Virginis
Maria Elisabeth cognatam visitat.
Lc 1,39-56
Maria cum festinatione per montana ad consobrinam suam Elisabeth pergit. Christum gestans, non ut sibi ministretur, sed ut ministret, vadit. Ad sonum salutationis eius, infans nondum natus prae gaudio exsultat. Meditamur quomodo praesentia Iesu, etiam abscondita, mundum gaudio afficiat — et de genere amoris qui ex se ipso ad egentem progreditur.
3.
Nativitas Domini
Iesus in stabulo Bethlehem nascitur.
Lc 2,1-20
Non erat locus. Verbum per quod astra facta sunt in praesepio animalium deponitur. Pastores veniunt — illoti, nullius momenti — et primi sunt quibus nuntiatur. Caelum paupertatem non timet; immo eam exquirit. Meditamur de Deo qui parvitatem eligit, et de cunis quae iam crucem praefigurant.
4.
Praesentatio Domini in Templo
Iesus in templo Domino praesentatur.
Lc 2,22-38
Maria et Ioseph infantem Iesum in templum ferunt. Senex Simeon, qui tota vita sua exspectaverat, puerum in ulnas accipit et tandem mori paratus est. Parentibus benedicit et matrem monet: et tuam ipsius animam pertransibit gladius. Gaudium et dolor iam simul contexuntur. Meditamur de longa oboedientia exspectandi, et de cordibus quae etiam gladio «ita» dicunt.
5.
Inventio Iesu in Templo
Iesus in templo inter doctores invenitur.
Lc 2,41-52
Tres dies sollicitudine aegri eum quaerunt. Eum in templo inveniunt, placide audientem et interrogantem. Nesciebatis quia in his quae Patris mei sunt, oportet me esse? Ne mater quidem eius adhuc intellegit. Meditamur de temporibus quibus dilecti nostri e manibus nostris elabuntur — in vocationem quam gubernare non est nostrum — et quomodo Maria haec omnia conservabat, in corde suo conferens.